Τη τριτη ημερα ηκεν ο Τισσαφερνης και ελεγεν οτι ηκοι διαπεπραγμενος παρα βασιλεως α εκεινοι ητουν, καιπερ πανυ πολλων αντιλεγοντων ως ουκ αξιον ειη βασιλει αφιεναι πολεμιους. Τελος δε λεγει· «Και νυν εξεστιν υμιν πιστα λαμβανειν παρ' ημων η μην φιλιαν παρεξειν υμιν την χωραν και αδολως απαξειν εις την Ελλαδα και παρεξειν αγοραν οπου δ' αν μη εξη πριασθαι, λαμβανειν υμας εκ της χωρας εασομεν τα επιτηδεια. Υμας δε αυ ημιν δεησει ομνυναι η μην πορευσεσθαι ως δια φιλιας χωρας ασινως, σιτα και ποτα λαμβανοντας οποταν μη αγοραν παρεχωμεν, εαν δε παρεχωμεν αγοραν, ωνουμενους εξειν τα επτηδεια». Και οι Ελληνες υπισχνουντο παντα ποιησειν α εκεινος κελευοι. Ταυτα εδοξε, και ωμοσαν και δεξιας εδοσαν Τισσαφερνης και ο της βασιλεως γυναικος αδελφος τοις των Ελληνων στρατηγοις και λοχαγοις και ελαβον παρα των Ελληνων. Μετα δε ταυτα Τισσαφερνης ειπε· «Νυν μεν δη απειμι ως βασιλεα επειδαν δε διαπραξωμαι α δεομαι, ηξω συσκευασαμενος ως απαξων υμας εις την Ελλαδα και αυτος απιων επι την εμαυτου αρχην».